Poprzednia

ⓘ Apostolska Administracja Łemkowszczyzny – samodzielna jednostka terytorialna Kościoła greckokatolickiego w Polsce. Administratura istniała w latach 1934–1947. P ..



Apostolska Administracja Łemkowszczyzny
                                     

ⓘ Apostolska Administracja Łemkowszczyzny

Apostolska Administracja Łemkowszczyzny – samodzielna jednostka terytorialna Kościoła greckokatolickiego w Polsce. Administratura istniała w latach 1934–1947. Podlegała bezpośrednio Stolicy Apostolskiej.

                                     

1. Charakterystyka

Apostolska Administracja Łemkowszczyzny nie była eparchią, a apostolski administrator nie był biskupem, jednak w praktyce administracja i administrator działali jak eparchia i jej ordynariusz należy podkreślić, że w praktyce Kościoła katolickiego administracja apostolska stanowi wstępny etap do utworzenia nowej diecezji. Władyka przemyski nie miał na terenie AAŁ żadnych uprawnień, choć formalnie pozostawała ona w granicach eparchii przemyskiej i metropolii lwowskiej. Administracja i administrator podlegali bezpośrednio Stolicy Apostolskiej. Administratora wspomagała rada – odpowiednik kapituły. Czynności oficjalne w imieniu administratora prowadziła kuria, w ramach której działały sąd kościelny i inne organy typowe dla eparchii. Siedzibą administratora i jego kurii początkowo był Rymanów-Zdrój, a od 1 maja 1938 – z przerwą w latach 1944–1945 – Sanok. Od początku 1944 do lutego 1945 administrator wraz z administracją urzędował w Krynicy, a następnie do kwietnia 1945 we Wróbliku Szlacheckim.

AAŁ została utworzona przez Stolicę Apostolską z zachodniej części greckokatolickiej diecezji przemyskiej, obejmującej obszar etnicznej Łemkowszczyzny oraz przyległe tereny zamieszkane przez ludność greckokatolicką nie uważającą się za Łemków m.in. Ruś Szlachtowską. AAŁ obejmowała 111 parochii i 11 tzw. samodzielnych wikariatów. Parochie i wikariaty były podzielone między 9 dekanatów – licząc od zachodu: muszyński, grybowski, gorlicki, dukielski, krośnieński, rymanowski, dynowski, sanocki i bukowski. W 1936 AAŁ liczyła 127.3 tys. wiernych i 130 duchownych posługujących w 204 cerkwiach i czasowniach.

                                     

2.1. Historia Geneza

Asumpt do utworzenia Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny dała tzw. schizma tylawska – fala grupowych konwersji Łemków na prawosławie na przełomie lat 20. i 30. XX wieku, w wyniku której około 18 tys. Łemków opuściło cerkiew unicką. Podłożem tej fali było niezadowolenie łemkowskich grekokatolików z ukrainizacyjnej polityki hierarchii cerkiewnej.

Ponieważ nic nie wskazywało, by władyka przemyski nawet po schizmie tylawskiej zaprzestał ukrainizacji swej cerkwi, Łemkowie na własną rękę podjęli działania zmierzające do zmiany tej sytuacji. W 1933 delegacje Łemków zwróciły się do nuncjusza abp. Francesco Marmaggiego i do prymasa kard. Augusta Hlonda o utworzenie odrębnej, niezależnej od Lwowa i Przemyśla, jednostki kościelnej dla Łemków. Ponieważ konkordat z 1925 uzależniał tworzenie nowych jednostek jurysdykcyjnych kościoła katolickiego w Polsce od zgody władz państwowych, na przełomie 1933 i 1934 Stolica Apostolska prowadziła z rządem polskim negocjacje na temat utworzenia odrębnej jednostki kościelnej dla Łemków. Postulaty łemkowskie szły po myśli rządu polskiego, który starał się wówczas podzielić i osłabić narodowy ruch ukraiński.

W tej sytuacji już 9 lutego 1934 Stolica Apostolska i Rzeczpospolita Polska zawarły konwencję o utworzeniu Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny z części obszaru dotychczasowej greckokatolickiej eparchii przemyskiej. Konwencja miała obowiązywać 10 lat z możliwością przedłużenia. Rząd miał również przekazywać AAŁ roczną dotację. Dekretem Quod aptius consuleret z 10 lutego 1934 Stolica Apostolska utworzyła Apostolską Administrację Łemkowszczyzny, określając jej obszar i status. Administracja zaczęła działać po powołaniu i intronizacji administratora, na przełomie 1934 i 1935.

                                     

2.2. Historia Działanie

Przeważający wpływ na działalność AAŁ uzyskały łemkowskie kręgi orientacji starorusińskiej, które doprowadziły do jej powstania. Obaj przedwojenni administratorzy apostolscy byli przeciwnikami ruchu ukraińskiego. Hierarchia AAŁ miała charakter miejscowy – łemkowski i działała w interesie Łemków. Dążyła do całkowitego uniezależnienia od metropolii lwowskiej i stolicy przemyskiej. Zerwała z ukrainizacją cerkwi unickiej oraz z reformami liturgiczno-duszpasterskimi, prowadzonymi przez metropolitę lwowskiego i władykę przemyskiego. W tym celu podejmowano nieraz dość drastyczne kroki. Między innymi:

  • kleryków AAŁ kształcono nie w seminariach we Lwowie i w Przemyślu, lecz w Krakowie, Częstochowie i Dubnie, a od 1937 – w Tarnowie i w Dubnie,
  • zgodnie z porozumieniem z 20 sierpnia 1935 między administratorem a władyką przemyskim przenoszono księży-ukrainofilów do eparchii przemyskiej, a księży-rusofilów – do AAŁ; mimo tego w AAŁ pozostała dość liczna grupa księży orientacji proukraińskiej,
  • w 1937 administrator Jakiw Medwecki zakazał duchownym AAŁ prenumerowania i czytania czasopism ukraińskich.
  • administrator Wasyl Maściuch zakazał liturgicznych śpiewów po ukraińsku,

W działalności AAŁ widzi się niekiedy działanie polskiej administracji, dążącej do rozbicia ukraińskiego ruchu narodowościowego i do polonizacji Łemków. Niewątpliwie takie były cele polskiego rządu, gdy popierał łemkowską niezależność, ale z pewnością nie można odmawiać AAŁ charakteru instytucji autentycznie łemkowskiej. Utworzenie AAŁ było sukcesem Łemków dążących do wzmocnienia struktur narodowościowych.



                                     

2.3. Historia Wojna

Warunki działania AAŁ diametralnie zmieniły się po upadku Polski w 1939. Na ziemie Łemków napłynęło kilkadziesiąt tysięcy uchodźców z ziem okupowanych przez ZSRR – zdeklarowanych Ukraińców, którzy zdominowali życie społeczności wiernych. Metropolia lwowska została oddzielona od Łemkowszczyzny nową granicą niemiecko-sowiecką. Po niemieckiej stronie nowej granicy pozostała tylko AAŁ i wschodnia część eparchii przemyskiej, zarządzana z Jarosławia przez wikariusza generalnego bp. Grzegorza Łakotę. W tych warunkach wzrosło znaczenie AAŁ dla ukraińskiej cerkwi greckokatolickiej, a więc i dla ukraińskiego ruchu narodowego. Na przełomie 1939 i 1940 życie AAŁ zostało zdominowane przez orientację ukraińską. Pod naciskiem Ukraińskiego Komitetu Centralnego UCK w Krakowie 10 czerwca 1940 na wikariusza generalnego AAŁ powołano zdeklarowanego ukrainofila ks. Aleksandra Malinowskiego, który wkrótce przejął większość obowiązków ciężko chorego administratora ks. Jakiwa Medweckiego, a po jego rychłej śmierci – niemal natychmiast go zastąpił. Pod rządem ks. Malinowskiego AAŁ została całkowicie zukrainizowana – zaczęto się posługiwać językiem ukraińskim, odnowiono kontakty z pozostałymi jednostkami cerkwi ukraińskiej, co przybrało na sile po zajęciu przez III Rzeszę całego terenu metropolii lwowskiej. Politycznie nowy administrator AAŁ opowiedział się bez zastrzeżeń po stronie ukraińskich nacjonalistów.

W miarę zbliżania się frontu wschodniego na teren AAŁ zaczęli napływać świeccy i duchowni uciekinierzy. Przewidując trudności w zarządzaniu administrator 24 sierpnia 1944 powołał trzech wikariuszy generalnych, po czym tymczasowo przeniósł swą siedzibę do Krynicy. Gdy jesienią i zimą 1944 Łemkowszczyzna została przedzielona linią frontu, jeden z nich – ks. Stefan Jodłowski – przejął zarządzanie częścią Administracji po wschodniej stronie frontu.

                                     

2.4. Historia Rozpad

Upadek AAŁ przebiegał paralelnie do losów ludności łemkowskiej w Polsce. Zadecydowały o nim czynniki zewnętrzne – II wojna światowa, a następnie walki z UPA.

Proces, który miał doprowadzić do zaniku AAŁ, zaczął się już jesienią 1939. Porozumienie między ZSRR a III Rzeszą przewidywało między innymi wymianę ludności. Już wtedy na sowiecką Ukrainę wyjechało około 5 tys. Łemków. Następną falę emigracji stanowiło uchodźstwo przed zbliżającym się frontem wschodnim w 1943 i w 1944. Wielu duchownych AAŁ, przede wszystkim związanych z ukraińskim ruchem narodowym, wyjechało wówczas na zachód Europy.

Wbrew obiegowej opinii, przypisującej zniszczenie osadnictwa łemkowskiego akcji "Wisła”, zabójczy cios Łemkowszczyźnie zadało przesiedlenie Łemków do ZSRR. Porozumienie zawarte 9 września 1944 między PKWN a rządem sowieckim przewidywało przesiedlenie Ukraińców za nową granicę polsko-sowiecką, przy czym za Ukraińców uważano również Łemków. Przesiedlenia teoretycznie miały być dobrowolne, w praktyce ludność była terroryzowana przez oddziały wojska, milicji i policję polityczną oraz zmuszana do wyjazdu przez organy administracji. Na terenach przygranicznych Łemków wysiedlano pod pozorem zabezpieczenia granicy państwowej. Część ludności łemkowskiej, przede wszystkim ze wsi zniszczonych podczas zaciekłych walk w Karpatach na przełomie 1944 i 1945 operacja dukielska, wyemigrowała dobrowolnie – w nadziei polepszenia swego losu. Do "repatriacji” przystąpiono już w drugiej połowie 1944, wywożąc ludność łemkowską z powiatów sanockiego i brzozowskiego. Dalsze przesiedlenia objęły cały obszar Łemkowszczyzny. Akcję zakończono 1 sierpnia 1946. Ocenia się, że po zakończeniu przesiedleń w Polsce pozostało 30–40 tys. Łemków według danych AAŁ w 1943 na jej obszarze mieszkało około 127 tysięcy greckokatolickich Łemków, do czego należy dodać około 18 tys. Łemków prawosławnych. Dla AAŁ konsekwencją przesiedleń była przede wszystkim dezorganizacja sieci parafialnej – wiele parafii zostało wyludnionych całkowicie, w wielu innych pozostały szczątkowe liczby wiernych. Wraz z parafianami wyjeżdżali na Ukrainę ich proboszczowie. Łemkowie decydujący się pozostać najczęściej zmieniali obrządek na łaciński. W tym czasie ostatni administrator, ks. Malinowski, przez Czechosłowację uciekł do Bawarii, obawiając się aresztowania przez NKWD. Przestała działać również kuria. Pod koniec 1946 AAŁ w praktyce nie istniała.

Następnym zdarzeniem decydującym o losach AAŁ była akcja "Wisła” – wysiedlenie ludności ukraińskiej na zachód i północ Polski. Również tym razem Łemków potraktowano identycznie, jak Ukraińców. W przypadku Łemków odpowiedzialność zbiorowa została zastosowana o tyle bezzasadnie, że Łemkowie nie współdziałali z ukraińską partyzantką, lecz byli lojalni wobec władz polskich. Między 24 kwietnia a 31 lipca 1947 przesiedlono około 35 tys. Łemków. Akcja "Wisła” była definitywnym końcem AAŁ. Jednostka nie została formalnie zniesiona, lecz po prostu zabrakło wiernych. Grupy parafian – greckokatolickich Łemków – pozostały tylko w Olchowcu, Bodakach, Blechnarce, Wesołej, Komańczy, Turzańsku i Rzepedzi oraz w miejscowościach uzdrowiskowych. Były jednak tak nieliczne, że nawet tam odprawiano msze greckie na przemian z łacińskimi.

Majątek AAŁ, przede wszystkim nieruchomości i cerkwie, został w dużej części zagrabiony przez władze państwowe, które – w drodze absurdalnej wykładni faktów – potraktowały go jako mienie pozostałe po osobach wysiedlonych do ZSRR. Cerkwie zagarnięte przez państwo w większości popadły w ruinę bądź zostały zniszczone. Sporo cerkwi przejął kościół rzymskokatolicki, przystosowując je do obrządku łacińskiego. Nieliczne zostały objęte przez cerkiew prawosławną.

Apostolska Administracja Łemkowszczyzny nie została odtworzona po odrodzeniu cerkwi greckokatolickiej w Polsce po 1989. Nie została również utworzona żadna jednostka jurysdykcyjna stanowiąca jej kontynuację. Tereny dawnej AAŁ należą obecnie do dekanatów sanockiego i krakowsko-krynickiego greckokatolickiej archieparchii przemysko-warszawskiej.

                                     

3. Apostolscy Administratorzy

Obowiązki apostolskich administratorów Łemkowszczyzny pełnili kolejno:

  • ks.ks. Stepan Jodłowśkyj, Jan Podhorbny i Andrzej Złupko – wikariusze generalni na czas niemożności zwykłego zarządzania Administracją; wyznaczeni 24 sierpnia 1944; S. Jodłowski i J. Podhorbny opuścili AAŁ wiosną 1946;
  • ks. Mykoła Nahorianśkyj – dotychczasowy kapelan greckokatolicki w Wojsku Polskim; powołany przez Stolicę Apostolską odmówił przyjęcia tej funkcji;
  • ks. Ołeksander Małynowśki – powołany 5 lutego 1941, opuścił AAŁ we wrześniu 1945;
  • ks.ks. Włodzimierz Hajdukiewicz i Paweł Szuflat – zastępcy wikariusza generalnego, mianowani w 1947, w tym samym roku wywiezieni z terytorium AAŁ.
  • ks. Andrzej Złupko – wikariusz generalny wyznaczony 1 kwietnia 1947, opuścił AAŁ w 1947;
  • ks. dr Jakiw Medwecki – powołany 9 lipca 1937, zmarł 27 stycznia 1941;
  • ks. dr Wasyl Maściuch – wykładowca seminarium duchownego w Przemyślu; powołany 11 grudnia 1934, intronizowany 19 stycznia 1935, zmarł 10 marca 1936;
  • ks. Jan Polański – tymczasowy zarządca;


                                     

4. Kapituła

Kapitułę Administracji stanowili w 1936: Wołodymyr Ardan, Maksym Durkot, Stepan Jadłowśkyj, Wołodymyr Mochnackyj, Joan Poliańskyj, Kostiantyn Poliańskij, Ołeksandr Prysłopskyj i Iwan Tytnar. Kanclerzem Administracji był w tym czasie Joan Polańskij. Poza tym funkcję kanclerza AAŁ pełnił Józef Siekierzyński.

                                     

5. Dekanaty AAŁ

  • Dekanat sanocki: Czerteż, Hłomcza, Łodzina, Mrzygłód, Jurowce, Kostarowce, Lalin, Grabówka, Międzybrodzie, Olchowce, Bykowce, Prusiek, Sanoczek, Sanok, Dąbrówka Ruska po wojnie Dąbrówka, dzielnica Sanoka, Stróże Wielkie, Zahutyń, Trepcza, Tyrawa Solna, Hołuczków, Siemuszowa, Zagórz, Dolina, Załuż-Wujskie
  • Dekanat gorlicki: Bartne, Bodaki, Bednarka, Doliny, Gładyszów, Hańczowa, Ropki, Klimkówka, Łosie, Krzywa, Wołowiec, Leszczyny, Bielanka, Kunkowa, Małastów, Pętna, Ropica Ruska po wojnie Ropica Górna, Męcina Wielka, Nowica, Przysłup, Regietów Wyżny, Skwirtne, Rozdziele, Rychwałd po wojnie Owczary, Smerekowiec, Uście Ruskie po wojnie Uście Gorlickie, Kwiatoń, Wysowa-Góra Jawor, Blechnarka, Zdynia, Konieczna
  • Dekanat grybowski: Banica, Czertyżne, Berest, Polany, Binczarowa, Czarna, Czyrna, Piorunka, Florynka, Wawrzka, Izby, Bieliczna, Kamianna, Królowa Ruska po wojnie Królowa Górna, Boguszowa, Śnietnica, Stawisza
  • Dekanat dukielski: Chyrowa, Ciechania, Żydowskie, Czarne, Lipna, Nieznajowa, Desznica, Grab, Ożenna, Krempna, Kotań Mszana, Myscowa, Olchowiec, Pielgrzymka, Polany, Radocyna, Długie, Rozstajne, Świątkowa Wielka, Świątkowa Mała, Świerzowa Ruska, Tylawa, Trzciana, Wola Cieklińska, Zyndranowa, Barwinek
  • Dekanat rymanowski: Besko, Daliowa, Deszno, Bałucianka, Wołtuszowa, Jabłonica Polska, Jasiel, Królik Wołoski, Lipowiec, Czeremcha, Odrzechowa, Polany Surowiczne, Wernejówka, Sieniawa, Surowica, Darów, Moszczaniec, Szklary, Tarnawka, Wisłoczek, Zawoje, Wola Niżna, Wola Wyżna, Wróblik Królewski, Wróblik Szlachecki, Zawadka Rymanowska, Kamionka
  • Dekanat krośnieński: Blizianka, Gwoździanka, Bonarówka, Czarnorzeki, Krasna, Oparówka, Rzepnik, Węglówka
  • Dekanat dynowski: Bachórz, Dynów, Dobra Szlachecka, Hłudno, Wara, Izdebki, Obarzym, Jabłonica Ruska, Krzemienna, Końskie, Krzywe, Witryłów, Łubno, Pawłokoma, Siedliska, Wołodź, Ulucz
  • Dekanat muszyński: Jaworki, Krynica Dolna, Leluchów, Dubne, Łabowa, Maciejowa, Milik, Andrzejówka, Mochnaczka Niżna, Nowa Wieś, Łosie, Nowy Sącz, Powroźnik, Roztoka Wielka, Słotwiny, Szlachtowa, Tylicz, Muszynka, Wierchomla Wielka, Wojkowa, Złockie, Jastrzębik, Szczawnik, Żegiestów, Zubrzyk
  • Dekanat bukowski: Karlików, Przybyszów, Wola Piotrowa, Morochów, Zawadka Morochowska, Nowosielce, Pielnia, Dudyńce, Płonna, Kamienne, Wysoczany, Puławy, Tokarnia, Wisłok Dolny, Wisłok Górny, Wola Sękowa, Nagórzany, Wolica, Bełchówka, Ratnawica

Użytkownicy również szukali:

Administracja, emkowszczyzny, Apostolska, Apostolska Administracja emkowszczyzny, apostolska administracja łemkowszczyzny,

...

Wielojęzycznym słowniku

Tłumaczenie

Antykwariat podkarpacki, internetowy, książki, naukowy, literacki.

Książka jest drugą częścią opowieści o Łemkowszczyźnie, kontynuacją wydanej powstanie Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, a w końcu życie na. SZTETLOWY CHEDER spotkania z książkami 2018 r. Zapraszamy na promocję książki Łemkowszczyzna. powstanie Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, a w końcu życie na łemkowskiej wsi w latach. Kategoria:Apostolska Administracja Łemkowszczyzny – pedia. Administracja Apostolska Łemkowszczyzny 1934 1947 Nieznane losy Łemków w Polsce. Autor: Eugeniusz Senko. Wydawca: ALT 2007. Autotagi: druk. Wersja publikowana w formacie pdf: 0197005.pdf Biuletyn nr: 1970. Tytuł pełny Administracja Apostolska Łemkowszczyzny 1934 1947 nieznane losy Łemków w Polsce Eugeniusz Senko Autorzy Senko, Eugeniusz. Wspomnienia Kanclerza Kurii Apostolskiej Administracji. Strony w kategorii Administratorzy Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny. Poniżej wyświetlono 7 spośród wszystkich 7 stron tej kategorii.


Administracja Apostolska Łemkowszczyzny Encyklopedia PWN.

Administracja Apostolska Łemkowszczyzny w latach 1945 1947 W latach 1944 ​47 miały miejsce wydarzenia, które zaciążyły na powojennych losach ludności. Wyznania religijne. Łemkowszczyzna, rozciągająca się na północnych stokach Karpat kra ina zamieszkała Apostolską Administrację Łemkowszczyzny AAŁ z zależnym bezpo. Łemkowszczyzna kraina Łemków. Bieszczady Łemkowie informacje Kontakt. Zniszczone Drewniane Murowane. Administracja Apostolska Łemkowszczyzny w latach 1945 1947. Teren ten nazywany jest Łemkowszczyzną. dekretem z 19 lutego 1934 roku Quo aptius consuleret utworzyła administrację apostolską Łemkowszczyzny.


Cerkwie Administracja Apostolska Łemkowszczyzny Beskid Niski i.

Doktor teologii, wykładowca, Administrator Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny w latach 1934 1936. Urodził się w Nowej Wsi w roku Следующая Войти Настройки Конфиденциальность Условия. Łemkowszczyzna Grupa Bieszczady. Aby temu zapobiec została powołana Apostolska Administracja Łemkowszczyzny, której pierwszy administratorem apostolskim został Bazyli Mościuch,.





ŁEMKOWIE I ŁEMKOWSZCZYZNA Niska cena na.

Do prawosławia, działaczy i literatów okresu międzywojennego, powstanie Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, a w końcu życie na łemkowskiej wsi w. Łemkowszczyzna. Czas wojny i pokoju w.2020 Stanisław Kryciński. I literatów okresu międzywojennego, powstanie Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, a w końcu życie na łemkowskiej wsi w latach międzywojennych i. Łemkowszczyzna. Czas wojny i pokoju – promocja książki. B. P r a c h, Apostolska Administracja Łemkowszczyzny, Łemkowie w historii i kulturze Przyczyny utworzenia Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny. Zmiany w rozmieszczeniu i strukturze ludności łemkowskiej na. Dowiemy się o powrotach do prawosławia i powstaniu Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny. Jest też sporo o życiu na łemkowskiej wsi.


Kup Łemkowszczyzna. Czas wojny i pokoju Rewasz.

Greckokatolicki Dekanat Krośnieński – Apostolska Administracja Łemkowszczyzny, 1936 r. Szematyzm Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, o. Stepan. Urok badawczego pogranicza. O pożytkach sięgnięcia do RCIN. I literatów okresu międzywojennego, powstanie Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, a w końcu życie na łemkowskiej wsi w latach międzywojennych.


Stanisław Nabywaniec Łemkowszczyzna i Łemkowie w BazHum.

2 J. Moklak, Łemkowszczyzna w Drugiej Rzeczypospolitej. Zagadnienia stwa Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, wszelako o ile precyzyjnie. Apostolska Administracja Łemkowszczyzny Zespół Szukaj w. Aktualna sytuacja mniejszości łemkowskiej w Polsce – Stefan Hładyk. utrzymać władzy nad diecezją przemyską i Apostolską Administracją Łemkowszczyzny.


Mariusz Ryńca Książki Wydawnictwo Helion, księgarnia.

Tadeusz A. Olszański: Refleksje o Łemkowszczyźnie, a raczej o Łemkach Magdalena Lewandowska: Administracja Apostolska Łemkowszczyzny. Rusińsko łemkowski Dziedzictwo językowe Rzeczypospolitej. Wschodnią granicę Łemkowszczyzny wyznaczały zlewiska rzek Osławy w na prawosławie utworzona została Apostolska Administracja Łemkowszczyzny,. Nowości książkowe Pismo Folkowe. Myśl 1998 K. Nowakowski, Apostolska Administracja Łemkowszczyzny w latach 1939–1947, w: Polska – Ukraina, t. 3. 28 Protokół końcowy przesiedlenia.


Szematyzm Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny Archiwum.

Praca magisterska Administracja Apostolska Łemkowszczyzny autorstwa Mariusza Ryńcy. Mariusz Ryńca historyk, który od wielu lat wędruje po Beskidzie. Bernadetta Wójtowicz Miejsce religii w walce BazHum. Administracja Apostolska Łemkowszczyzny w latach 1945 1947 ARCHIWA PAŃSTWOWE KATALOG GŁÓWNY. Apostolska Administracja Łemkowszczyzny ks. Hura Na prawym. Dubiel Dmytryszyn Sebastian. o. Ioann Polańskij duszpasterz Łemków i kanclerz Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny. Stan idealny. 55.00 zł. Administracja Apostolska Łemkowszczyzny 1934 1947. Północna granica Łemkowszczyzny wyznaczona była między ludnością obrządku greckokatolickiego Apostolską Administrację Łemkowszczyzny AAŁ,. Łemkowie 1945 2007 Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza. Doktor teologii, wykładowca, Administrator Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny w latach 1934 1936. Urodził się w Nowej Wsi w roku Следующая Войти.


Maściuch Wasyl Bazyli, ur.

Dzieje ludności ukraińskiej na Łemkowszczyźnie w okresie II wojny światowej Łemkowsko Lwowskiej oraz Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny. Kategoria:Administratorzy Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny. Apostolska Administracja Łemkowszczyzny Апостольский экзархат Лемковщины. STRESZCZENIE Rozprawy doktorskiej mgra Mariusza Humeckiego. Doktor teologii, wykładowca, Administrator Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny w latach 1934 1936. Urodził się w Nowej Wsi w roku. Zeskanowane obrazy. Stanisław Kryciński Łemkowszczyzna. powstanie Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, a w końcu życie na łemkowskiej wsi w latach międzywojennych.





Administracja Apostolska Łemkowszczyzny w latach 1945 – 1947.

W Polsce obszar Łemkowszczyzny, według znanego etnografa Romana została powołana Administracja Apostolska dla Łemkowszczyzny, na której czele. Anna Krochmal ur. Ziemia łemkowska przed półwieczem Seweryn Udziela Łemkowszczyzna sprzed 120 lat o. Ioann Polańskij i Apostolska Administracja Łemkowszczyzny ks. Łemkowszczyzna Czas wojny i pokoju Stanisław Kryciński Matras. Administracja Apostolska Łemkowszczyzny w latach 1945 – 1947. Autor:Ryńca M. Miejsce wydania:Kraków Data wydania:2001 ISBN: 83 88737 60 0 Format:​. Szematyzm greko katolickiego duchowieństwa apostolskiej. Celem badań nad historią polityczną ludności łemkowskiej jest ujęcie historii działalności Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, a także polskiej polityki. Administrator Apostolski łemkowszczyzny Towarzystwo Miłośników. Zięba, Łemkowie i Łemkowszczyzna w historiografii Polskiej, Łemkowie w historii i kulturze.


Administracja Apostolska Łemkowszczyzny.

Administracja Apostolska Łemkowszczyzny w latach 1945 1947. Mariusz Ryńca Historia Iagellonica. Towarzystwo Wydawnicze, 2001. Stron: 116. Płaj 27 2003 –. Podkategorie. Ta kategoria ma tylko jedną podkategorię. D. ▻ Duchowni Apostolskiego Egzarchatu Łemkowszczyzny‎ 1 kategoria, 3 strony. Strony w kategorii. Aktualności wydawnicze Łemkowszczyzna Twoje Bieszczady. Ludność łemkowska trudniła się głównie rolnictwem i hodowlą Reinfuss. 1998. Schematyzm Grekokatolickiego Duchowieństwa Apostolskiej Administracji.


Łemkowszczyzna Czas wojny i pokoju Stanisław Kryciński książka.

Podczas swoich niedługich rządów jako tymczasowy administrator, czy też jako kanclerz Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, marzył o. Administracja Apostolska Łemkowszczyzny Beskid Niski. W skład Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny wchodziły następujące dekanaty i parafie wg Szematyzmu grecko katolickiego duchowieństwa.


...
Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →