• Brama Hainburska Brama Hainburska

    Brama Hainburska – przełomowy odcinek doliny Dunaju między Kotliną Wiedeńską a Kotliną Panońską. Przypada na odcinek rzeki, na którym tworzy ona granicę słow...

  • Józef Wyrobek (nauczyciel) Józef Wyrobek (nauczyciel)

    Józef Wyrobek urodził się 18 marca 1850 w Bestwinie. Kształcił się w Gimnazjum w Cieszynie, a od 1869 w C. K. Gimnazjum św. Anny w Krakowie, które ukończył w...

  • Powiat sanocki (Galicja) Powiat sanocki (Galicja)

    Powiat sanocki został utworzony w 1867 z obszarów dawnego powiatów sanockiego, bukowskiego i rymanowskiego. Pierwsze wybory członków Rady z grupy większych p...

  • Moszczaniec Moszczaniec

    Moszczaniec – osada w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Jaśliska. Leży przy DW897. Do 31 grudnia 2016 miejscowoś...

  • Parafia Matki Boskiej Bolesnej w Nysie Parafia Matki Boskiej Bolesnej w Nysie

    Parafia Matki Boskiej Bolesnej w Nysie obejmuje swoim zasięgiem terytorium północno-wschodniej części miasta, zwaną Górną Wsią. W jej skład wchodzą następują...

  • Mików Mików

    Wieś prawa wołoskiego w latach 1551-1600, położona w ziemi sanockiej województwa ruskiego, w drugiej połowie XVII wieku należała do starostwa krośnieńskiego....

  • Dąbrówka Ruska Dąbrówka Ruska

    Dąbrówka Ruska – część miasta Sanok, dawniej wieś. Była położona w obecnym województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok przy drodze krajowe...

  • Dąbrówka Polska (Sanok) Dąbrówka Polska (Sanok)

    Dąbrówka Polska – część miasta Sanok, dawniej wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, przy drodze krajowej nr 28. W stanowi zachodni...

Bolesław Szomek

Bolesław Jan Szomek urodził się 15 maja 1858 w Sanoku. Jego rodzicami byli Wenzel Wacław Schomek w połowie XIX wieku inspektor oddziału podatkowego cyrkułu sanockiego, także sekretarz Dyrekcji Skarbu i Franciszka z domu Walz 1827-1892. Miał siostry, w tym Amelię 1853-1940, po mężu Czyczajczuk oraz braci Wacława i Wilhelma.
Kształcił się w gimnazjach w Tarnopolu i we Lwowie. Maturę zdał w 1877. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego od 1877 do 1880. Dwa ostatnie półrocza roku akademickiego 1880/1881 odbył na Uniwersytecie w Pradze. Jeszcze podczas studiów, w 1884 nakładem Akademii Umiejętności wydano jego pracę dotyczącą twórczości Piotra Kochanowskiego. W 1884 wydrukowano jego pracę dotyczącą języka i formy otworów Mikołaja Reja.
21 maja 1886 w komisji krakowskiej otrzymał świadectwo kwalifikacyjne z języka polskiego. Wstąpił do służby nauczycielskiej i dekretem Prezydenta C. K. Rady Szkolnej Krajowej z 11 września 1886 jako egzaminowany kandydat nauczycielski został mianowany suplentem zastępcą nauczyciela w C. K. II Gimnazjum we Lwowie z językiem niemieckim wykładowym. W szkole uczył języka polskiego w wyższym gimnazjum oraz filologii klasycznej w niższym gimnazjum. Brał udział w powołanej przez C. K. Radę Szkolną Krajową 7 lipca 1888 komisji do ułożenia szczegółowego planu nauki języka polskiego w szkołach średnich. Od 1 stycznia do września 1890 był współpracownikiem lwowskiego czasopisma "Muzeum”. Rozporządzeniem C. K. Ministra Wyznań i Oświecenia z 26 czerwca 1890 oraz reskryptem C. K. Rady Szkolnej Krajowej z 28 lipca 1890 w charakterze zastępcy nauczyciela C. K. Gimnazjum we Lwowie został mianowany nauczycielem rzeczywistym C. K. I Gimnazjum w Rzeszowie, zaś reskryptem z 27 sierpnia 1890 tegoż ministra otrzymał zezwolenie na zamianę posadami nauczycielskimi z Janem Karolem Całczyńskim, profesorem C. K. Gimnazjum w Sanoku. W sanockim gimnazjum uczył języka greckiego, języka polskiego, historii kraju rodzinnego i był zawiadowcą biblioteki szkolnej. W sprawozdaniu szkolnym sanockiego gimnazjum z 1892 wydrukowano jego kolejną pracę analizującą przypadek genetivu w twórczości Mikołaja Reja.
Reskryptem z 24 czerwca 1892 C. K. Ministra Wyznań i Oświecenia otrzymał posadę w C. K. Gimnazjum Franciszka Józefa we Lwowie opróżnioną po Franciszku Próchnickim. Reskryptem C. K. Rady Szkolnej Krajowej z 12 września 1893 został zatwierdzony w zawodzie nauczycielskim i otrzymał tytuł c. k. profesora. W III Gimnazjum uczył języka greckiego, języka polskiego i był zawiadowcą polskiej czytelni młodzieży od około 1896/1897 polskiej i ruskiej. Przebywał na urlopie od 3 maja do 15 lipca 1899 oraz w całym roku szkolnym 1899/1900. Ponownie uczył w III Gimnazjum od roku szkolnego 1900/1901. Reskryptem z 15 września 1899 otrzymał VIII rangę w zawodzie z dniem 1 stycznia 1900, a rozporządzeniem z 7 października 1905 posunięty do VII rangi. Pozostając formalnie profesorem III Gimnazjum w roku szkolnym 1906/1907 przebywał na urlopie. Przez lata pracy w III Gimnazjum we Lwowie publikował na łamach pisma "Muzeum” prace polonistyczne oraz recenzje. Rozporządzeniem C. K. Rady Szkolnej Krajowej z 10 stycznia 1908 został przeniesiony w stały stan spoczynku.
Był członkiem Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego, Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych we Lwowie. Przed 1907 został odznaczony austro-węgierskim Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych.
Zmarł w wyniku wieloletniej choroby piersiowej 27 maja 1910 we Lwowie w wieku 52 lat. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie strefa 1a; spoczął tam także jego brat Wacław zmarły 12 września 1910.

1. Publikacje
Mowa prof. Stan. hr. Tarnowskiego wypowiedziana w Sejmie o sprawach szkolnych w: "Muzeum” Nr 12/1889
Słowniczek ortograficzny o "Prawidłach pisowni” 1895, Lwów
Uchwały Akademii umiejętności w sprawie rozdzielania wyrazów w: "Muzeum” Nr /1900
Instrumentalis i lokativus pluralis deklinacyi rzeczownikowej w dziele Mikołaja Reja z Nagłowic, Apocalipsis z 1565 roku 1884, Kraków
Genitivus u M. Reya pod względem synaktycznym 1892, Sanok
O potrzebie głębszego zaznajomienia młodzieży naszej z przeszłością narodową w: "Muzeum” Nr 10/1889
Instrumentalis pluralis deklinacji rzeczownikowej w pismach Piotra Kochanowskiego
Uchwały Akademii umiejętności w sprawie pisowni wyrazów obcych w: "Muzeum” Nr /1897
Z praktyki szkolnej. Ustęp z Maryi Malczewskiego II, 2 w: "Muzeum” Nr /1903
Jeszcze o pieśni masek słów kilka w: "Muzeum” 1903

Dąbrówka Polska (Sanok)

Dąbrówka Polska – część miasta Sanok, dawniej wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, przy drodze krajowej nr 28. W stanowi zachodni...

Dąbrówka Ruska

Dąbrówka Ruska – część miasta Sanok, dawniej wieś. Była położona w obecnym województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok przy drodze krajowe...

Mików

Wieś prawa wołoskiego w latach 1551-1600, położona w ziemi sanockiej województwa ruskiego, w drugiej połowie XVII wieku należała do starostwa krośnieńskiego....

Parafia Matki Boskiej Bolesnej w Nysie

Parafia Matki Boskiej Bolesnej w Nysie obejmuje swoim zasięgiem terytorium północno-wschodniej części miasta, zwaną Górną Wsią. W jej skład wchodzą następują...

Moszczaniec

Moszczaniec – osada w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Jaśliska. Leży przy DW897. Do 31 grudnia 2016 miejscowoś...

Powiat sanocki (Galicja)

Powiat sanocki został utworzony w 1867 z obszarów dawnego powiatów sanockiego, bukowskiego i rymanowskiego. Pierwsze wybory członków Rady z grupy większych p...

Józef Wyrobek (nauczyciel)

Józef Wyrobek urodził się 18 marca 1850 w Bestwinie. Kształcił się w Gimnazjum w Cieszynie, a od 1869 w C. K. Gimnazjum św. Anny w Krakowie, które ukończył w...

Brama Hainburska

Brama Hainburska – przełomowy odcinek doliny Dunaju między Kotliną Wiedeńską a Kotliną Panońską. Przypada na odcinek rzeki, na którym tworzy ona granicę słow...