Ulica Rymanowska w Sanoku

Ulica Rymanowska w Sanoku – ulica w dzielnicy Śródmieście i Dąbrówka miasta Sanoka.
Pierwotnie stanowiła ulicę Przedmiejską. Została nazwana mianem Rymanowska w 1913 i wyznaczona jako przedłużenie ul. Tadeusza Kościuszki od zbiegu z ulicą Jana Matejki do Dąbrówki Polskiej. Została nazwana od miasta Rymanowa. W 1951 władze miejskie planowały zmianę nazwy ulicy z Rymanowskiej na Marii Konopnickiej, jednak do przemianowania nie doszło.
Ulica biegnie od zbiegu z ulicą Tadeusza Kościuszki i Jana Matejki. W biegu ulicy usytuowane jest Rondo im. Zdzisława Beksińskiego, od którego odbiega ulica Romana Dmowskiego w kierunku północnym. W miejscu, gdzie od ulicy Rymanowskiej odchodzą ulice Marii Konopnickiej na południe i Dąbrowiecka na północ, kończy się dzielnica Śródmieście i zaczyna obszar dzielnicy Dąbrówka. Ulica Rymanowska przebiega u swego kresu w ulicę Krakowską w kierunku zachodnim.
Rzymskokatoliccy mieszkańcy ulicy podlegają parafii Przemienienia Pańskiego.

image

1. Zabudowa ulicy
Szkoła Podstawowa nr 2 im. Św. Kingi w Sanoku przy ulicy Rymanowskiej 17.
Na obszarze nieruchomości szkoły istniała w przeszłości sanocka synagoga)
Lokal handlowy od 2015, Galeria Dąbrówka
Budynek istniejący do 2014
Budynek pod numerem 34, w którym funkcjonuje Placówka Terenowa KRUS.
Rondo im. Zdzisława Beksińskiego
Budynek pod numerem 20. Pierwotnie obiekt został wybudowany i przeznaczony w 1974 jako siedziba Sanockich Zakładów Przemysłu Terenowego Materiałów Budowlanych w Sanoku tzw. "Ceramika”. Obecnie w budynku funkcjonuje Powiatowy Urząd Pracy w Sanoku, sklep PSS Sanok nr 13 powszechnie zwany "Irys”.
W przeszłości istniał w tym miejscu elektryczny młyn walcowy, który do 1939 prowadzili Moses Barth i Leon Strassberg. W okresie PRL pod nazwą Młyn Gospodarczy w Sanoku
Cmentarz Centralny w Sanoku południowa część, określany także jako Cmentarz przy ul. Rymanowskiej
Restauracja McDonald’s
Dom pod numerem 41
Nieruchomość pod numerem 52
Dom pod numerem 40
Dom pod numerem 57
Dom pod numerem 68, przed budynkiem ustanowiona została rzeźba Matki Boskiej, upamiętniająca konstytucję apostolską "Ineffabilis Deus” papieża Piusa IX o niepokalanym poczęciu Najświętszej Maryi Panny, ogłoszoną 8 grudnia 1854 roku. Rzeźba powstała w 1905 roku na jubileusz 50-lecia tego wydarzenia. Fundatorem rzeźby był Jakub Borczyk. Treść inskrypcji na tablicy umieszczonej na postumencie: Królowo Polski módl się za nami! Na pamiątkę 50-letniego jubileuszu Niep. Poczęcia N.M.P. 1854 8/XII 1904. Treść częściowo nieczytelna wskutek uszkodzenia tablicy.
Dom pod numerem 84, przed budynkiem ustanowiona kapliczka z figurą Matki Bożej.